↑ Return to MEDIA



Lords Of Metal

a0014150122_10Pim B. : The second album by Sepiroth has been released as a limited LP and CD next to the digital version. Both physical editions are released in 100 copies only. I do hope this band from the area of Sliedrecht in the Netherlands do get some attention with this release. ‘Uninvolved’ turned out to be a fine album. The band plays some great brutal, fast death metal but they manage to sound catchy at the same time as well. The band simply wrote some great tunes. Perhaps not all that original as you hear this style more often. But when it sounds good there’s no problem there. The band does show some originality in their lyrics. ‘Uninvolved’ is about the war in former Yugoslavia and the involvement of Dutchbat. Other death metal bands use war as a theme but as far as I know no other band has ever written a complete album about this relatively recent war. I think that is quite interesting. The fact it is all packed in some killer death metal tunes can only be seen as a benefit. – See more at: http://www.lordsofmetal.nl/en/reviews/view/id/29516#sthash.lhdxHoGA.dpuf




First contact with these Dutch deathbanger quartet was seeing them open for OBTRUNCATION and SINISTER in 2007. They put up an energetic and convincing show despite their young age. The same goes for their debut album “Breaking The Codes Of Silence”. Their Death Metal is a juicy and powerful mix of groove, brutality and intensity. Just the way I like it and something I hope to find more in the Dutch scene. There’s not that much info I can give you on them except that they started as a Black / Death outfit but today are shaped into a buldering Death Metal machine. After a demo and the “Dying For Hatred” EP from 2007 Dutch Crossfirecult Records released this first full-length. On one hand you’re served a heavy dose of groove which warped me to the godly ninetees Death Metal from Sweden and Finland like GRAVE, DISMEMBER or even PESTILENCE (yeah, I know; weird to mention Finnish without naming an actual band, but you’ll get my point) with dark and evil riffing. While blasting they crush on a scale like MYRKSKOG and SINISTER. Speed is variating which is another big plus. The melodies are cathcy but not like glue and always with the right dose of brutality and power. Vocalist Ben’s voice reminded me of Karl Willetts of BOLT THROWER and I’m pleased to hear such a brutal growl. It adds an extra dose of oldschool vibe! Everyone gives all he got and that’s yet another plus. For a debut this a nasty and venomous effort. A very cool one, played and produced tight but without any significant standouts or highlights although a track like ‘Dying For Hatred’ increased my body-temperature with a few degrees. Although they’re rather unknown at this moment, I hope this will change ’cause the potential is there and I feel a huge monster can grow out of SEPIROTH. So everybody: check this band, support them! Go to www.myspace.com/sephirothnl where you can find the entire album for download. A very cool initiative and this should be honoured by extra support (and plus). So check this album, it’s a blast!

Michael Tak



Dutch death grinders Sepiroth have released their debut album for free online, a wise decision so many people can check it out and order the hard copy when it arrives. Whether or not you will do such a thing, of course, depends on how much you like the band’s penchant for grinding, Scandinavian-style death metal. Breaking the Codes of Silence certainly offers enough of a rocking (and blasting) to get the blood flowing through the old veins, but through much of the album you realize it’s already been done before, often enough that mileage here might vary.

If you take the roots of Swedish death metal (Entombed & Grave), embellish them with a grinding tendency (ala Nasum or Rotten Sound), add a few stomping breakdowns and a dash of Dutch old school (Sinister and maybe a little Pestilence), you arrive at this album. There is enough melody and early, evil riffing from the dawn of death metal to keep the album hovering above the edge of mediocrity, and enough brutality and groove to sate the more modern thug. The best songs on the album are those which can perfectly balance all the band’s influences, such as “Amarous on Death” which fuses some good melodies and leads into a slew of quality riffing, or “Unending Echobrain” which breaks out a nice stomping breakdown. The final two tracks on the album, “Until Proven Guilty” and “Dying for Hatred”, are also among the best the band has to offer, the latter breaking into a pure punkish Entombed rhythm.

The mix of Breaking the Codess… is likely to please pundits of the early Swedish scene, for its thick guitar tone and dense and dark overall atmosphere. The quality of riffs across the album tend towards positive, but there are few which surprise or impress in such a crowded genre (especially in recent years, when hundreds of bands are headed back to this style). It’s not great, but it’s good enough. And again, Sepiroth has given you the option to check the album out for free, so i you’re hard into this style it’s a resounding no-brainer.

Highlights: Amarous on Death, Unending Echobrain, Dying for Hatred, Until Proven Guilty

Verdict: Win [7/10]




A brief Vampire ‘office’ discussion about the name of this band showed up a frightening gender divide as to what constitutes ‘cool’; for the sake of my sanity I’ll assume that Sepiroth reflects the Kabbalah/occult elements, and be thankful that names, like appearances, never put me off, because I’d have been sorry to miss out on this energetic slice of old-school inspired death metal savagery.

The band started out with much stronger black metal tendencies, and “Dying for Hatred” therefore represents a significant change in direction, but if anything this new focus has allowed them to flourish as musicians- drummer Damien Kerpentier is especially at home amidst the thundering blasts and wrist-testing technicality that Sepiroth’s new brutal approach requires. The riffs are satisfyingly classic, with a lot of movement and alternation, and the solos, especially on “Ketuba”, are unpretentious but still sound lethal. The pace is mainly a pummelling race, but odd sections show an ability to slow it right down, such as in the powerful switches of “Until Proven Guilty”, probably the standout track of the demo.

Sepiroth don’t have lots of originality; there’s a lot of old-school European death metal in here, with echoes of Vomitory and pals, and also evidence of the influence of older US-style grooves and tones. However, they are not entirely derivative, and the sound as a whole is updated with some razor-edged modernity. Over a full-length it would be interesting to see how they merge these two approaches, and I hope they carve out more of their own bloodied niche. For now, though, a very catchy, fluid, stomping release, which will certainly bang heads. I know a chief editor who would love this…

Written by Ellen Simpson on Sunday 04 November, 2007. Last updated on Sunday 04 November, 2007



Sepiroth, the band from the Netherlands, not the electronic artist represented by Cold Meat Industry, has released a limited print E.P. called Dying for Hatred. It has only three songs, but those tracks are built for playing over and over again because of their quality musicianship and classic song structure. The opening seconds are of a rhythmic synth event and of a dark and melancholic voice crying for devotion to the religion of Dying for Hatred. That synth bit is nothing like Dimmu Borgir’s album parodying-of-themselves openers and nothing like the standard (yet rather eerily beautiful) melancholia of Striborg. No, this synth opener is more like a deliberate act of an other-worldly gong being chimed and rung out across the mountainous forests. It is a sound that calls for its followers (whoever they might be), to drop whatever they are doing and follow.

The rest of the CD, although only 3 tracks, is cleanly recorded with vocals that are very much some kind of death metal or brutal death while the drums and guitars seem oft times more like black metal. The guitars are flawlessly played, with few lead or accompaniment sounds, and the bass lines groove along with the rhythm in a very creative fashion. There are tunes on this CD. I get the impression that the second track, “Until Proven Guilty” is the real nugget on the CD because the vocals are so strong, the lead guitar is pulled out, and the bass lines work as well crafted musical counter points to the heavy plucked guitar parts. The third track, the title track, “Dying for Hatred,” is almost as good. So good in fact, it’s difficult to decide which of the two tracks is the best. Well, all three are great and I await a full-length.

review by Jesse A Lambertson exclusively for BRUTALISM.com



Het Sliedrechtse Sepiroth brengt als voorproefje op een, waarschijnlijk in september, te verschijnen full length album de EP Dying for Hatred uit. En het moet gezegd worden, men maakt hierop een erg solide indruk. Het is dan ook duidelijk te horen dat de heren de afgelopen jaren behoorlijk wat ervaring in het live circuit opgedaan hebben.

3 nummers in het straatje van bands als Vomitory, Suffocation en hier en daar wat Vader zijn er te vinden op Dying for Hatred. En ondanks dat het geheel niet overloopt van originaliteit ben ik aangenaam verrast door de kwaliteit die geboden wordt. Sepiroth brengt hun deathmetal namelijk op een erg enthousiaste, ongecompliceerde en catchy wijze aan de man/vrouw. Spelniveau (vooral de drummer!) en productie zijn dik in orde en dit smaakt dan ook zeker naar meer.

Reviewer: Armand
Toegevoegd: 10 juli 2007



“Dying For Hatred” is het nieuwe meesterwerk van het Sliedrechts/Dordtse Sepiroth. Een grote stap voorwaarts ten opzichte van hun debuutdemo “Carnage Of The Souls”. De songs zijn sterker, completer en vetter. Men heeft de black metal invloeden geloosd en speelt dus nu death metal. Het klinkt allemaal niet verkeerd. Beetje old school gemengd met wat modernere death metal. Na een onheilspellend intro barst de eerste track “Ketuba” los. Men laat er geen gras over groeien hakt er goed in en nog lekker strak ook. Afwisselend nummer qua tempos. Lekker doorhobbelend, met wat blasts ertussendoor. Hier wat Vomitory, wat Vader riffs, Cannibal Corpse en wat
Suffocation. Super. Strak als een tiet zeg maar. Tevens heeft het nummer ook een fraaie gitaarsolo. Kortom het eerste nummer laat een goede indruk op me achter. “Until Proven Guilty” opent wat rustiger a la “Gallery Of Suicide” van Cannibal Corpse (maar dan iets minder complex) en hakt daarna lekker weg a la Vomitory.
Wederom een degelijke track. Dat kan ik ook zeggen van het laatste nummer en tevens het titelnummer. Een lekkere beuker welke me doet denken aan Vomitory en zelfs ook Deicide (“Once Upon The Cross”). Tevens heeft het nummer ook wel een lekker groove a la Entombed vind ik en ook wat midtempo gebeuk a la Death. Afwisseling alom dus. De band is echt gegroeid vind ik en de grunts van zanger Ben zijn ook wat verstaanbaarder geworden en hebben daarbij ook niet aan kracht ingeboet. Dat is ook een pluspunt. Verder is de muziek niet super origineel meer natuurlijk (tja, wie is dat wel tegenwoordig?), maar omdat het zo gaaf klinkt, zal dat me een reet roesten. De geluid is dit keer ook dik in orde (was bij de vorige release wat slechter). Als dit een goede voorbode is op de komende full-length dan weet ik het ook niet meer. Wie dit schijfje wil hebben, wees snel.
Het ding is gelimiteerd tot maar 100 exemplaren. Support the underground!!!



Sepiroth is een jonge death metal band uit Sliedrecht en omstreken en loopt toch al een tijdje mee in de underground sc?ne. De band rond de zieke geesten van gitarist Chris en zanger Ben bestaat verder nog uit tweede gitarist Julian en de uiterst capabele drummer Damien. Dit is de eerste fatsoenlijke demo die ze uitbrengen sinds ze stijlvast zijn geworden. Hiervoor traden ze al regelmatig met succes op en de enorm lompe old school death metal die deze jonge gasten produceren zorgde al voor optredens met bands als Sinister, Ancient Rites en Vermin. Nu brengen ze dus met ‘Dying For Hatred’ drie nummers in omloop. ‘Ketuba’, ‘Until Proven Guilty en ‘Dying For Hatred’ zijn op deze demo vertegenwoordigd en werken ondanks de gedateerdheid van de muziekstijl enorm verfrissend. Zelden heb ik een (nieuwe) bands zo ongecompliceerd vet horen klinken. Ze blinken niet echt uit in in bepaald aspect maar het feit dat deze heerlijke beukmuziek gewoon nog vers van de pers kan komen stemt me vrolijk. Niet dat ik een ouwe lul ben, in tegendeel. Het is gewoon een heerlijke pot old school stampende death metal met zowel snelle (complimenten voor de drummer) als groovende passages. Deze drie nummers smaken zeker naar meer en daar wacht ik dus met smart op. Goed werk!

Score: 85/100



Sepiroth is voor de oplettende metalhead geen onbekende, deze band is regelmatig in voorprogramma’s te vinden van bands en komen vaak genoeg voorbij met concerten wat dieper in de underground. De band bestaat al sinds 2003 en heeft een eerdere demo opgenomen genaamd Carnage Of The Souls waarop een meer black/death geluid te horen was. Deze EP is een stap in een offensief wat moet resulteren in een album in september genaamd Breaking The Codes Of Silence.

Na de black/death metal is de band drastisch een andere richting in geslagen, de muziek valt nu te typeren als old school death metal met hier en daar een stevige brutal death metal invloed. Ongecompliceerd beukt de muziek zich door de luidsprekers naar buiten. Geen ingewikkelde gitaarriffs, geen complex gehuppel over alle uithoeken van het drumstel. De muziek wordt gekenmerkt door afwisseling, zonder daar echt overdreven hoorbaar naar op zoek te zijn. De gitaren rammen net zoals de drums stevig hun partijen erdoorheen zonder al te veel muzikale versieringen, dit eens op de positieve manier. Sepiroth komt er mee weg door gewoon dat wat ze spelen lekker te laten klinken. De riffjes klinken erg lekkeren het stampende drumwerk volstaat prima, zowel de langzamere gedeeltes als de snelle passages met blastbeats.

Death metal van eigen bodem die toch wel laat zien dat niet persé alles hetzelfde hoeft te klinken als een willekeurige andere Nederlandse kleine death metalband. Sepiroth is naar mijn mening bovengemiddeld en een goeie aanvulling op de death metal scene in ons kikkerlandje en heeft de potentie om nog veel groter te groeien.


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *